بخونيد و نظر بدين!

به محض اینکه اولین کلمه در تنگه می پیچد ، همگی سر جایشان میخکوب می شوند. انگار که


آب یخ رویشان ریخته باشند! به خاطر این توقف ناگهانی نزدیک است با سهراب برخورد کنم.

بعد از این اتفاق ناگهانی دیگر هم پشت سر هم به وقوع می پیوندد. بازتاب صدای من چندین

بار در تنگه می پیچد ، لرزشی در دیواره ها ایجاد می شود و چند سنگریزه از بالا روی

سرمان می ریزد. آنگاه صدای غرش خفیفی از اعماق صخره ها و درون حفره ها بیرون می

آید که هر کدام مدام بلندتر میشود.

هر آن منتظر توپ و تشر سهراب یا بقیه هستم ، چون در هر چه باشد، این چندمین بار است

که در طول این سفر خرابکاری میکنم!

ولی تنها یک هزارم ثانیه بعد از اینکه این فکر به ذهنم خطور می کند سهراب فریاد می زند:

"بخوابین روی زمین!" و در حالی که مرا با خود روی زمین می اندازد به بقیه هم اشاره می

کند که همان کار را بکنند. و در کمتر از یک هزارم ثانیه بعد از اینکه آنتونی آخر از همه

سرش را میدزدد ، چیز لزج و کرم رنگی ، از یکی از حفره های سمت راستمان بیرون می آید

و به دیواره ی آن طرف برخورد می کند . درست قبل از اینکه موقعیتم را عوض کنم ، از

گوشه ی چشمم آن را میبینم: مانند کرم خاکی غول پیکری است ، با بدن حلقه حلقه به رنگ

کرم – صورتی و پوششی نیمه شفاف!بوی تعفن انگیزی نیز در هوا پخش می شود که احتمالا

از آن متصاعد می شود.

در همان لحظه که جانور دوباره بلند می شود و به سمت من وسهراب جهش می کند ، هردو

خود را به دیواره های دو طرف می چسبانیم .هیولای کرمی سرش را محکم به میانمان

می کوبد . سری بسیار کریه دارد. بدون چشم و با دهانی پر از دندانهای تیز ! تعداد دندانهایش

خیلی زیاد است.

آن طرف ، براون که زودتر خودش را جمع و جور کرده است ، شمشیرش را بالا می آورد و

به بدن کرم غول پیکر- نزدیک جایی که از حفره بیرون آمده است – ضربه می زند. در جای

ضربه زخم بزرگی ایجاد می شود که مایع صورتی رنگی از آن بیرون میزند ، و همزمان با

آن جانور جیغ گوشخراشی میکشد و به سرعت به درون حفره بر می گردد.

سهراب فریاد می کشد:" فرار کنین ! زود!" و جلوتر از ما در تنگه (با حد اکثر سرعت)

حرکت می کند. ما هم بی درنگ پشت سرش راه می افتیم.

همینطور که پشت سر سهراب می روم چاقوی آ نتونی را در دستم می فشارم، چون در صخره

های سمت راست حضور کرم را احساس میکنم.

سهراب می گوید: " فقط بدوید! چون دیگه نمیشه هیچ جوری از دست اون هیولا فرار کنیم.

فقط خدا خدا کنید که زودتر برسیم... دیگه چیزی نمونده ..." و بر سرعتش می افزاید(در واقع

سعی میکند که بیفزاید!) اما درست در همین لحظه صدای برخورد چیزی با دیواره های

صخره ای و همزمان با آن صدای درد آلود کسی به گوش می رسد و همین موجب توقف من

می شود. بر میگردم و الینا را میبینم که با ضربه ی کرم به دیواره ی صخره ای برخورد

کرده است و زخمی و گیج روی زمین افتاده است.پشت سر او کرم و آنتونی که با سرعت

می دود و با خنجر کوچکش به پیکر آن کرم عظیم هجوم می برد.

ضربه اش تاثیری بر عملکرد موجود ندارد و کرم با دهان پر دندانش (!) به سمت الینا که تازه

هوش و حواسش را به دست آورده است حمله میکند. وقتی این صحنه را می بینم با سرعت

تمام خودم را به محدوده ی خطر می رسانم و درست زمانی که دهانش در یک متری الینا

است ، با بدنم به آن هیولا می کوبم! با این ضربه ی غافلگیرانه (و احمقانه!) کرم از مسیرش

منحرف می شود و خودم هم روی آن می افتم و با دودست بدن لزج و تهوع آور آن را

می گیرم تا نیفتم ، چون در این مدت سهراب هم برگشته است و با شمشیرش به بدن کرم حمله

کرده است. براون هم از فرصت استفاده کرده و به همراه آنتونی ، الینا را – که اکنون روی

پاایستاده است- لنگ لنگان از صحنه ی نبرد دورمیکنند.

در این موقع چون حواسم به ارزیابی موقیت بقیه منحرف می شود با تکانی شدید از روی کرم

سقوط می کنم.

درست کنار سنگی تیز که از زمین بیرون زده است ، به پشت بر سطح سخت تنگه کوبیده

می شوم. خیلی شانس آوردم که روی سنگ کوبیده نشدم!

اما همین لحظه اتفاقی می افتد که دیگر از شانس خود متشکر نباشم ...

وقتی بالا را نگاه می کنم ، با هیکل عظیمی مواجه می شوم که با سرعت پایین می آید و هر آن

ممکن است مرا تبدیل به کپه ای گوشت و پوست له شده کند!

این اتفاق آنقدر سریع می افتد که تنها فرصت می کنم دستانم را به صورت ضربدری محافظ

سینه و و سرم کنم.

آنگاه بدن گوشتالو ، لزج و سنگیییییییین کرم غول پیکر رویم سقوط می کند و همه جا سیاه

می شود...

کاملا مطمئنم که باید به همان چیزی که گفتم (و البته یک مرده!) تبدیل می شدم!ولی عواملی

هستند که باعث می شوند زنده بودن را حس کنم. اول اینکه وزن زیاد کرم را احساس می کنم،

و دوم اینکه بوی گند مایع گرمی که از بدن کرم بیرون می زند را حس می کنم!

البته به نظر نمی آید که زنده ماندنم دوامی داشته باشد.جانی برایم نمانده کهبتوانم کرم را کنار

بزنم و کم کم این مایع لعنتی – که احتمالا خون کثیفش است – مجاری تنفسی ام را فرا میگیرد

و من قدرت تنفس را از دست می دهم.

نمی دانم سهراب و بقیه چه کار می کنند ، به نظرم تا الان باید برای کمک به من می آمدند.

اصلا من چطور زنده ام؟! البته این سوال مسخره ایست چون در حال حاضر زنده ماندنم هیچ

تضمینی ندارد!حلا دیگر خون گرم کرم که مزه ی خاک را به صورت چندش آوری یاد آوری

می کند ، وارد دهانم شده است و کم مانده که خفه شوم...